Lions Lions Clubs International MD-112 Belgium

Lions Club DIEST

Contact club | Laatste bijwerking : 29/10/2013

Sociale werken

DIEST, modelstad inzake opvang van mentaal gehandicapten

Voor mentaal gehandicapten bestaan er verschillende instellingen naargelang de ernst van de handicap.

 

Lions Club Diest heeft drie werken gestart:
  • in 1963: de School voor Buitengewoon Onderwijs: De Bremberg
  • in 1967: de Beschermde Werkplaats
  • in 1981: het dagcentrum en Home Martine van Camp
  • in 2012: project Groenhoef ism vzw Stijn

 

V.Z.W. School voor Buitengewoon Onderwijs: DE BREMBERG.

 

De B.O.-school van Diest-Molenstede is van het type II, dus voor matig en zwaar gehandicapten, d.w.z. dat de kinderen die er school lopen een I.Q. hebben van ongeveer 40 tot 60. Deze kinderen verschillen nog sterk onder elkaar. Zo vinden we in Molenstede o.a. mongooltjes, autistische kinderen, microcephalen en mentaal gestoorden.

 

In 1963 bestond in Diest hoegenaamd niets aan infrastructuur voor gehandicaptenzorg.
Voor gespecialiseerde scholen moest men tientallen kilometers ver en vaak was men dan aangewezen op een internaat.

 

De Lions Club Diest stichtte een V.Z.W. "School voor Buitengewoon Onderwijs" en richtte een school op voor aangepast onderwijs voor mentaal gehandicapten.
De eerste lessen werden gegeven in een voorlopige klas onder de St Marthakerk, tot er een houten gebouw werd opgetrokken naast de bestaande wijk-kleuterschool. De B.O.-school werd erkend door de staat, die de kosten voor vervoer, leerkrachten en de werkingskosten voor zijn rekening nam.

 

In de 40 jaar van zijn bestaan nam de school een grote uitbreiding. Op dit ogenblik telt zij 155 leerlingen en 50 leerkrachten.

 

In het begin was de school ondergebracht in voorlopige houten gebouwen, waaraan steeds werd verbouwd en bijgebouwd. Dit kon zo niet blijven. Gezien het enorme bedrag dat er nodig was, werd lang geaarzeld en uiteindelijk werd er noodgedwongen beslist om tot nieuwbouw over te gaan. In april 1991 werden de nieuwe schoolgebouwen in gebruik genomen. Ze hebben een oppervlakte van 2000 m2 op een perceel grond van 1 hectare 48 ca. en waren voorzien voor ongeveer 80 à 100 leerlingen.

 

Behalve de klassen zijn er eveneens lokalen voorzien voor logopedie, kinesitherapie en speciale opleidingen in het BuSO.

 

Vooreerst moet de school zelf een zware inspanning leveren. Met de werkingskosten wordt zo zuinig mogelijk omgesprongen, zodat met het overschot de school zelf een deel van de terugbetalingen kan doen.

 

Ook de Lions Club zal zijn leden en de talrijke sympatisanten nog voor vele jaren voor verschillende akties mobiliseren. Voor de jaarlijkse kledinginzameling mogen we rekenen op de hulp van de Leo-club, de gasten van Martine Van Camp, de ouders en de leerkrachten van de school.

 

Regelmatig krijgt de school ook steun van verenigingen in de streek die de opbrengst van hun aktiviteiten aan een goed doel willen besteden. Zo brachten bv. enkele cafévrienden onlangs 1700 euro tesamen door in de stad driekoningen te gaan zingen. Dergelijke giften geven de school weer enige ademruimte.

 

Tenslotte zijn er nog veel individuen die via een jaarlijkse storting of via een gift niet alleen financiële steun geven, maar hierdoor ook een hart onder de riem steken van de initiatiefnemers en van alle betrokkenen. In het verleden ontving de school ook verscheidene erfenissen. Sommige mensen willen op deze manier na hun dood bijdragen tot de realisatie van een goed werk.

 

Sinds de ingebruikname van de nieuwe gebouwen is de aantrekking van de school echter toegenomen en steeg het aantal leerlingen tot 155. Onnodig te zeggen dat de gebouwen snel weer te klein waren. Na jarenlange inspanningen hebben we in 2006 de vergunning verkregen om een nieuwe vleugel met drie klassen bij te bouwen. De nieuwe vleugel werd in 2007 officieel geopend.



De Beschermde Werkplaats.


In 1967 deed de noodzaak zich gevoelen voor aangepast werk voor gehandicapten. De Lions Club stichtte een V.Z.W. "Beschermde Werkplaats Kapenburg", naar de naam van de burcht die in vroegere jaren stond waar nu de citadel is. De Beschermde Werkplaats startte haar werkzaamheden in een hangar van het leger aan de Leuvense Poort, aan de voet van de citadel, op de plaats waar nu de Mark Mackenstraat is.

Zij startten met 6 werklieden en 2 werkleiders.

In 1971 waren er al 75 werklieden. Daar de hangar moest verlaten worden bestond de noodzaak om een moderne werkplaats te bouwen. Deze zou 12 miljoen kosten (40 miljoen aan de huidige muntwaarde) enkel voor het gebouw en dus zonder de nodige grond mee te rekenen. Dit was financieel boven de krachten van de Lions Club. Uiteindelijk werd de V.Z.W. gefusioneerd met de "Beschermde Werkplaatsen van het Arrondissement Leuven".

In 1971 werd aan de Nijverheidslaan de nieuwe werkplaats van 2.000 m2 gebouwd. Na een brand in 1979 werd het vernielde deel hersteld en werden de gebouwen vergroot tot 3.500 m2. Sindsdien volgden nog verschillende uitbreidingen.

Op dit ogenblik telt BWD 240 werklieden en 80 personeelsleden voor de omkadering en is dus een der grootste bedrijven van Diest.

De Beschermde Werkplaats telt twee grote afdelingen. In de eerste worden in een "clean room" spiraaltjes geassembleerd. Deze worden door de opdrachtgever over de hele wereld geëxporteerd.

De tweede afdeling is gespecialiseerd in plastics. Hier worden diverse soorten kunststof in vormen gespoten. Deze onderdelen worden daarna eveneens geassembleerd en bedrukt.
Gedurende vele jaren was Duracell uit Aarschot de belangrijkste opdrachtgever. In Diest werd de Durabeam Torch vervaardigd. Deze serie lampen behaalden zelfs de Engelse Design Award.
Op dit ogenblik heeft BWD Diest een ruim aantal klanten en worden de meest verscheidene producten vervaardigd.

Het Dagcentrum en Tehuis voor Alleenstaande Gehandicapten Martine Van Camp.


Gaandeweg werden de Lions attent gemaakt op de ongerustheid van de ouders die een mentaal gehandicapt kind, eerst op school, later in de werkplaats hadden. Deze ouders hadden angst voor de toekomst van hun kind, op het ogenblik dat zij er niet meer zouden zijn.

Er was dus behoefte aan een huis voor alleenstaande gehandicapten. Daarnaast was er ook een opvang nodig voor die gehandicapten die niet in de beschermde werkplaats terecht konden, een dagcentrum. In de periode 1974 tot 1977 werd gezocht naar een bestaand gebouw. De verschillende voorstellen werden door het ministerie telkens afgewezen omdat deze gebouwen niet aanpasbaar waren aan de zeer strenge normen. Er moest dus nieuw gebouwd worden en op 1 juli 1983 werd Home Martine Van Camp in gebruik genomen.

Zeer snel waren zowel het huis als het dagcentrum volzet door 17 inwonenden en 25 dagverblijvers.

Daar er veel aanvragen niet beantwoord konden worden, werd een woning in de Kruisstraat te Molenstede aangekocht en verbouwd. In 1989 werd het "Bezigheidstehuis Langenberg" in gebruik genomen. Dit huis telt nog eens 10 bewoners.

Nadien volgden "De Schoonberg" in Scherpenheuvel-Zichem, een huurhuis aan de Commissaris Neyskenslaan, een huurhuis in het Begijnhof, een in Scherpenheuvel en een tweewoonst naast het centraal gebouw aan de Groenstraat te Molenstede. In deze huizen wonen alles bijeen nog eens 40 gasten. Gezien het nijpend te kort aan opvangstmogelijkheden voor volwassen gehandicapten, meende ook Martine Van Camp een bijkomende inspanning te moeten leveren. Hoewel de vorige bouwwerken financiëel nog niet verteerd zijn, heeft VZW Martine Van Camp een aanvraag lopen voor een bijkomend huis voor 10 personen aan de Kruisstraat in Molenstede. De overheid heeft momenteel onvoldoende middelen om de duizenden gehandicapten die in Vlaanderen op wachtlijsten staan een opvang te geven. Onder druk van ouders, instellingen en media wordt er nu naar oplossingen gezocht, zodat we hopen in 2005 of 2006 toestemming te krijgen voor de bouw van dit nieuwe huis.

Het eerste gebouw uit 1981 is verbouwd om gehandicapten te kunnen opvangen die eveneens een fysische handicap hebben of minder mobiel worden door hun leeftijd.

Het dagcentrum dat oorspronkelijk in de kelderverdieping van het centraal gebouw was gevestigd, kende eveneens een uitbreiding: dagelijks vinden ongeveer 60 mensen hier een zinvolle bezigheid. Daarom werd een multifunctionele zaal gebouwd en werd enkele maanden geleden het vroegere jeugdhuis ‘In memoriam’ vervangen door een meer aangepast gebouw.

In totaal staat VZW Martine Van Camp op dit ogenblik in voor de opvang van 102 gehandicapten.

Voor de opvang van volwassen gehandicapten kan gelukkig beroep worden gedaan op belangrijke overheidssubsidies, zodat de realisatie van deze instellingen in relatief korte tijd kon verwezenlijkt worden. We konden daarenboven ook hier weer rekenen op de steun van vele verenigingen en van de ganse bevolking.